Zegels

Ik ben Raymond Lepoutre, ambtenaar op het stadhuis van Tourcoing, een Noord-Franse industriestad. Ze is onderdeel van een grote binationale (‘bi’ = ‘twee’, dus deel uitmakend van twee landen) agglomeratie (= de stad met het gebied eromheen) waarvan ook de Franse steden Rijsel (Lille) en Roubaix (Robaais) en de Belgische steden Moeskroen en Kortrijk deel uitmaken. Ik werk afwisselend op de diensten bevolking en burgerlijke stand, en ben daardoor o.a. verantwoordelijk voor de inschrijving van nieuwe inwoners in onze stad, en het uitreiken van identiteitskaarten. Deze stempel gebruik ik ettelijke keren per dag. Vanuit mijn positie heb ik de voorbije jaren een aanzienlijke toename gezien van het aantal nieuwkomers uit andere landen in onze stad. Inburgeringsproblemen en een hoge werkloosheidgraad zijn bij deze bevolkingsgroep belangrijke oorzaken voor onvrede, en daaruit voortvloeiend ook criminaliteit. Enkele ‘wist-je-dat-jes’: * De Nederlandse benaming voor Tourcoing, Toerkonje, wordt vrijwel alleen in Vlaanderen gebruikt, en is daar ook tamelijk zeldzaam. Andere Nederlandse varianten van de naam zijn Torkonje, Torkwin of Torkwijn. In Kortrijk is de Torkonjestraat de weg naar Tourcoing. ** Het dorp Torquoy (naam op de Mercatorkaart uit 1540) maakte vanouds deel uit van het graafschap Vlaanderen, met name van het al sinds de 12de eeuw Franssprekende Rijsels-Vlaanderen. Van daaruit zou later de stad Tourcoing ontstaan. Zo, met deze weetjes kan je gerust eens uitpakken als je met je mama en papa onze stad bezoekt. Zo’n bezoek is zeker de moeite waard, hoor. Bijvoorbeeld de vroegere Kamer van Koophandel met zijn Belforttoren, en de Église (= kerk) Saint-Christophe, die een 80 meter hoge toren heeft, met daarin een beiaard met 61 (dus 61!) klokken. Het instrument heeft een totaalgewicht van 19 ton (dat is dus… inderdaad, 19000 kg!).