Wapentuig

Ik ben Berthold, soldaat in het Duits leger, in dienst van onze Führer, Adolf Hitler. Mijn divisie bevindt zich momenteel in de buurt van Vilnius, hoofdstad van Litouwen. Litouwen is naast Estland en Letland één van de drie Baltische staten. We hebben het zwaar te verduren tegen het machtige Sovjetleger. Sinds de Slag om Stalingrad (genoemd naar Jozef Stalin, vandaag Wolgograd genaamd), waarbij ons hele 6de Leger vernietigd werd, zijn de kansen aan het Oostfront (tijdens WOII de naam voor het toneel van oorlogshandelingen in Centraal- en Oost-Europa) aan het keren. In het begin van de oorlog aan het Oostfront waren we onoverwinnelijk met onze tactiek van de “Blitzkrieg” (letterlijk uit het Duits vertaald betekent het “bliksemoorlog”, dus met bliksemsnelle troepenbewegingen). Drugs (voornamelijk amfetamines) hielden ons toen (en nu nog) op de been. In die periode konden we veel rode sterren als deze verzamelen die gesneuvelde Russische soldaten op hun uniform droegen. “RKKA” sterren zijn het, de Russische afkorting van “Rode Leger van Arbeiders en Boeren”. Nu worden we in het defensief gedrongen. Daarbij komt nog de felle weerstand van de partizanen, een lokale bewapende organisatie van verzetsstrijders. Onze troepen vallen geregeld in een door hen opgezette hinderlaag, en ook treinsporen worden bijvoorbeeld door hen opgeblazen. Toen we Litouwen binnenvielen, was de plaatselijke bevolking blij om van de tirannie en het juk van Stalin verlost te zijn. Maar vrij snel keerde hun houding tegenover ons, en zagen ze ons als hun vijand. De wreedheden die begaan worden door alle vechtende partijen (ja, ook door ons) zijn niet te beschrijven. Ik verlang er enorm naar om terug te kunnen keren naar mijn thuisstad, München, en mijn familie weer te zien. (Dit zou Berthold niet gegund blijken te zijn: enkele maanden later sneuvelt hij, door een welgemikt schot van een Russische sluipschutter, recht in het voorhoofd (zoals je kan zien aan de helm)).