Mijn naam is Jeanne. Bij ons thuis in de woonkamer staat deze olielamp. Heden ten dage is die olie vaak geraffineerde (gezuiverde) aardolie. Maar wist je dat van de 17de tot eind 19de eeuw vaak walvistraan werd gebruikt als lampolie? Daarvoor werd de blubber (dat is de onderhuidse speklaag) van walvissen (maar ook walrussen en zeehonden) onder druk gekookt, tot de traan (ofwel smeer) eraan kon worden onttrokken. Om meerdere redenen is het gebruik ervan later sterk afgenomen. Enerzijds door de opkomst van andere oliesoorten, zoals raapolie en petroleum (aardolie). Maar ook omdat het aantal walvissen, walrussen en zeehonden drastisch daalde door de jacht op hen. Er kwamen regels, die werden gecontroleerd door de Walvisvaartcommissie. En maar goed ook, want die arme dieren werden massaal afgeslacht. Ik zag eens foto’s van zeehonden die eerst werden neergeknuppeld en vervolgens (soms nog levend) gevild werden. Echt gruwelijk, ik heb die nacht niet goed geslapen.