Sieraden

Mijn naam is Gheldekin, van beroep ben ik visser op zee. Zoals veel van mijn collega’s draag ik oorbellen. Want in tegenstelling tot bij jullie, zijn het in mijn tijd vooral de mannen die oorbellen dragen. Dat wordt bij ons dus niet gezien als teken van verwijfd zijn, wel integendeel. Wij vinden het stoer staan voor een man. Tatoeages zijn in de Middeleeuwen dan weer eerder zeldzaam in onze contreien. Enkel kruisvaarders durven er al eens mee uit het Heilige Land terugkeren. Over kruisen gesproken: voor we uitvaren, sla ik doorgaans een kruisteken, om een behouden vaart te vragen. Dat is geen onnodig ritueel, want geregeld laten zeelui het leven, in een storm, omdat hun netten blijven hangen zijn, enzovoort. De sfeer op onze boot is meestal goed. Zolang we voldoende vis ophalen, tenminste. Zoniet, dan raakt de bemanning wel eens geërgerd.