Vondsten uit de prehistorie

Ik ben Marcel Ravidat, 17 jaar oud. Op 8 september 1940 hoef ik niet te werken in de garage in Montignac. Daarom ga ik met drie vrienden, onder wie Jacques Marsal, naar het bos op de heuvel van Lascaux. Dat is een gemeente in de regio Limousin, in het zuidwesten van Frankrijk. Er is daar enige tijd geleden een dennenboom omgewaaid, waardoor een gat is blootgelegd dat overgroeid is door braamstruiken. We maken het gat iets groter en vinden een verticale schacht. Ik kruip door het gat en verlies mijn houvast. Ik schuif door tot het einde van de gang en roep mijn vrienden. We staan in een grot van 20 bij 8, en een hoogte van 7 meter. Met behulp van een olielamp zien we op de wanden afbeeldingen in rode, bruine, gele en zwarte kleuren. Wauw! We beseffen dat we een ontdekking hebben gedaan en komen de dag nadien terug met sterkere lampen, en vinden nog een schacht. Na drie dagen verwittigen we de onderwijzer Laval. Het nieuws verspreidt zich snel, en de grot wordt uitgerust om bezoekers te kunnen ontvangen. Deskundigen dateren de oudste rotsschilderingen uit deze Grot van Lascaux op 15.000 v.Chr., de jongste op 10.000 voor Christus. Het is de rijkst beschilderde prehistorische grot die tot nu toe is ontdekt. Hij is intussen geplaatst op de werelderfgoedlijst van de UNESCO als onderdeel van de Prehistorische locaties en beschilderde grotten in de Vézèrevallei, en wordt beschouwd als de “Sixtijnse kapel van de Paleolithische kunst”. De schilderingen hebben vooral dieren als onderwerp: bizons, herten, neushoorns, runderen, paarden, rendieren en stieren. De tekeningen en de (aard-)kleuren zijn goed bewaard gebleven. Men noemt de prehistorische periode in de kunst van 25.000-10.000 v.Chr. (in het laat-paleolithische tijdperk) de ‘Magdaléniencultuur’, naar de Grot van La Madeleine, in de Dordognestreek. De Grot van Lascaux wordt jammer genoeg bedreigd door bacteriën en schimmels. In 1963 moest men het publiek al de toegang ontzeggen, omdat er vorming was van groene algen en schimmels, die te wijten zijn aan een onophoudelijke toeloop. Sindsdien is de grot niet meer voor het publiek toegankelijk. In de onmiddellijke nabijheid is echter een replica gemaakt (Lascaux II), die wél voor iedereen toegankelijk is. Allen daarheen dus!