Vondsten uit de prehistorie

Ik ben Frank Beckwith. In 1931 trek ik door de Badlands (letterlijk “slecht land” in het Engels, omdat het moeilijk begaanbaar terrein is) van Utah, een Amerikaanse staat. Ik fotografeer twee rotstekeningen die hoogstwaarschijnlijk gemaakt zijn door de Ute indianen, en trilobieten voorstellen. De Ute, die deze trilobieten “pachavee” (klein waterbeestje) noemen, droegen ze tot in het begin van de 20ste eeuw als amulet. Door de kop werd een gat geboord, en het fossiel werd gedragen aan een snoer om de nek. Volgens de Ute zelf, beschermen deze amuletten tegen ziekten en kogels. Vind jij hen wat goedgelovig, en denk je misschien “Enkel als de kogel er recht op vliegt”? Of acht je het best mogelijk dat ze een (ruimere) beschermende kracht hebben? Trilobieten (of Trilobita, wat “drielobbigen” betekent) vormen een klasse uitgestorven geleedpotigen die in zee leefden. Trilobieten behoren met ammonieten en dinosauriërs ongetwijfeld tot de bekendste fossielen. Trilobieten leefden van 521 tot 250, ammonieten van 400 tot 66, en dinosauriërs van 231 tot 66 miljoen jaar geleden. Trilobieten zijn te herkennen aan een verkalkt exoskelet (uitwendig skelet) aan de rugzijde. Hun lichaam is van voor naar achter opgebouwd uit een aantal segmenten. De voorste daarvan zijn samengegroeid tot het kopschild, en de achterste tot het staartschild. De segmenten daar tussenin vormen samen het lijf (of thorax), en scharnieren afzonderlijk van elkaar, en van het kop- en staartschild. Naar deze drie “lobben” verwijst de naam trilobiet. Ze konden zich in de lengterichting ter verdediging oprollen zoals een pissebed of een gordeldier. Ken jij nog een dier dat zich zo kan oprollen?