Munten uit de oudheid

Ik ben Julia Cornelia Salonina, echtgenote van Publius Licinius Egnatius Gallienus, Romeins keizer. Gedurende 7 jaar van zijn regeerperiode deelt hij de macht met zijn vader, Valerianus I. Die neemt het Oosten van het Romeinse Rijk onder zijn hoede, om daar de dreiging van de Perzen het hoofd te bieden. Mijn man (en ik dus ook) bleef in Italia, het Westen van het Romeinse Rijk, om de Germaanse stammen aan de Rijn- en Donaugrens af te weren. Enerzijds omdat een rijk van zo’n omvang onmogelijk door één man bestuurd kan worden, zo bleek bij hun voorgangers. Maar ook omdat bij vredesonderhandelingen met lokale stammen, het een voordeel blijkt dat die met onze “opperste chef” (de keizer dus) kunnen gebeuren. Ik houd dan wel telkens mijn hart vast dat mijn man niks overkomt. Want zo’n inheems volk is niet te vertrouwen. Mochten ze kunnen, zouden ze hem zeker durven krijgsgevangen nemen, of zelfs vermoorden. Brr, ik mag er niet aan denken. Een “wist-je-datje”: de antoninianus is een Romeinse munt met een waarde van 2 denarii. Ze was oorspronkelijk van zilver, maar werd gaandeweg gedevalueerd (= daalde in waarde) tot brons.